بي همتا
 
نويسندگان
لینک دوستان
لينكي ثبت نشده است
عضویت
نام کاربری :
پسورد :
تکرار پسورد:
ایمیل :
نام اصلی :
آمار
امروز : 37
دیروز : 33
افراد آنلاین : 1
همه : 5363
پيوندهای روزانه
لينكي ثبت نشده است
چت باکس

خوشبختي يعني چه ؟

ھمه ما مي دانيم كه خوشبختي مطلقاً ربطي به شرايط و امكانات بيروني زندگي ما ندارد و اين امر را كل

بشريّت به تجربه درك كرده است . چه بسا امكانات بيروني مد نظرمان كه مي پنداريم باعث خوشبختي

ما مي شود فراھم مي آيد ولي اندكي احساس خوشبختي بما نميدھد و بلكه با حيرت مي بينيم كه

ھمان احساس خوشبختي سابق را ھم از دست داده ايم . چرا؟ يعني در جريان تلاش براي فراھم كردن

اسباب خوشبختي خود، بدبخت شده ايم . اين يك قاعده بشري در سراسر جھان است .

خوشبختي يك احساس است و لذا مطلقاً به زبان منطقي و فني و مادي قابل توصيف و نمايش نيست .

خوشبختي احساس رضايت چيزي در اعماق ماست كه نمي دانيم آن چيز چيست يا كيست . بھرحال آن

كس خود خود ما ھستيم كه معلوم مي شود كه راضي نيست . از كي ؟ از خود ما . در اينجا خود خود ما

از خود ما راضي نيست و ما را سرزنش و لعن و نفي مي كند . اين ھمان وجدان يا خداي ماست . پس

بايستي او را در خود بشناسيم كه كيست و چه مي خواھد تا راضي اش كنيم از خودمان . و ميدانيم كه

به ھيچ وجه ھم نمي توانيم او را فريب دھيم بلكه فقط در جنگ با او وجودمان تبديل به جھنّم ميشود و

اين ھمان بدبختي است . خوشبختي يعني از خود راضي بودن . ولي اكثر ما راه و روش اين راضي كردن

خودمان را در اعماق دلمان نمي دانيم . ولي كساني بنام پيامبران خدا آمده اند تا اين راه و روش را

بما آموزش دھند و آن دين خداست كه راه تقوي و از خود گذشتن است . خود خود ما وقتي از ما راضي

مي شود كه از خود بگذريم . آنگاه او از ما راضي مي شود . يعني بميزاني كه در صدد خوشبخت كردن

خود ھستيم او از ما راضي نيست و لذا احساس بدبختي مي كنيم . پس تنھا راه خوشبخت شدن دست

كشيدن از خوشبخت كردن خويش است . ولي اكثر ما آن كانون خوشبختي و رضايت از خود را در بيرون از

خود جستجو مي كنيم يعني در نگاه و حرف ديگران . ما مي خواھيم كه ديگران ما را خوشبخت بدانند و

ھر كسي ھم توقع را از ديگري دارد و در عين حال ھر كس بميزان بدبختي ديگران است كه خود را

خوشبخت مي يابد. و بدينگونه است كه ھرگز از اين نگاه ھيچكس خوشبختي را نخواھد يافت الّا براي

لحظاتي بسيار كوتاه آنھم از زبان ريائي و چاپلوسي ديگران . چون ھر كسي در بدبختي ديگران احساس

خوشبختي را مي جويد لذا ھيچكس حاضر نيست خوشبختي ديگران را بخواھد و به زبان آورد . و اتفاقاً

اگر ھم ديگري را خوشبخت مي يابد سعي مي كند خلاف اين امر را به او بازگويد . پس احساس

خوشبختي بواسطه ديگران ھمان برزخ است كه گاه در جدال براي اثبات خوشبختي خود و بدبختي

ديگران چه دوزخھا به پا مي گردد.

نگاه و انديشه ديگري در باب خوشبختي وجود دارد كه اندكي عاقلانه تر مي نمايد و آن اينكه بخواھيم تا

ديگران از ما راضي باشند . بدينگونه كمر خدمت به ديگران مي بنديم و بكلي دست از خود مي كشيم و

ايثار پيشه مي كنيم تا از ما راضي شوند و گاه در اين جھت به خود فروشي مي پردازيم تا ما را بپرستند .

خدمت و ايثار به ديگران جھت ارضاي نفس خويش. و ما مي خواھيم اين رضايت را از جانب ديگران

بيابيم و بشنويم ولي ھرگز چنين نخواھد شد الا براي مدتي بسيار كوتاه آنھم از روي ريا . از اين منظر ھم

به ھمان نتيجۀ اوّل مي رسيم كه ھرگز به قصد ارضاي خود و احساس خوشبختي نمي توان به اين

احساس رسيد چه از طريق خود پرستي و چه از طريق از خود گذشتگي به نيّت پرستيده شدن . نتيجۀ

نھائي اينكه ارادۀ به خوشبخت شدن منشأ بدبختي بشر است . در واقع بدبختي ھمان اراده و انديشۀ

خوشبختي است.

از كتاب " دايره المعارف عرفاني " استاد علي اكبر خانجاني جلد سوم ص 47

امتیاز:
 
بازدید:
[ ۱۴ دى ۱۳۹۶ ] [ ۰۱:۱۰:۱۰ ] [ رضا ]
ارسال نظر توسط مدیر غیرفعال شده
[ ]
.: Weblog Themes By jahanblog :.

درباره وبلاگ

كتاب ها،مقالات و سخنراني هاي استاد علي اكبر خانجاني در باره همه مسائل انساني
پنل کاربری
نام کاربری :
پسورد :
لینک های تبادلی
فاقد لینک
تبادل لینک اتوماتیک
لینک :
خبرنامه
عضویت   لغو عضویت
امکانات وب